دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری دانشکده مدیریت مطالعات منابع انسانی 2783-0624 16 1 2026 03 21 Methodological Challenges in Public Sector Human Resource Management Research چالش‌های روش‌شناختی در پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی بخش دولتی 245635 10.22034/jhrs.2026.579513.2567 FA حسن دانایی فرد استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، شهر تهران/ ایران ثمانه یزدانی استادیار گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی و هنر، دانشگاه ملی مهارت، شهر تهران/ ایران 0009-0001-8709-2969 Journal Article 2026 04 25 Human resource management (HRM) in the public sector plays a pivotal role in enhancing the effectiveness of public organizations and advancing good governance. Despite the quantitative expansion of research in this field in Iran over the past decade, the methodological quality of these studies has rarely been evaluated systematically. The aim of this study is to provide a critical review of the methodological literature on public sector HRM, with a particular focus on Iran, and to identify its major gaps. Adopting a semi-systematic review approach and guided by the PRISMA 2020 framework, this study examined 128 selected sources—out of an initial 520 records—including 75 international studies and 53 Persian/Iranian studies, using descriptive and critical analysis. The findings reveal that existing research is predominantly quantitative, cross-sectional, and reliant on self-reported data. Common-method bias control is seldom reported, and longitudinal, multilevel, and genuinely integrated mixed-methods studies are nearly absent. Moreover, the use of emerging data-driven methodologies is not evident in the domestic literature, indicating a substantial methodological gap compared with global standards. The results suggest that these challenges stem from institutional and educational constraints, which in turn undermine the production of credible knowledge and evidence-based policymaking. Accordingly, strengthening longitudinal and mixed-methods research, leveraging secondary data, and reforming methodological training are proposed as key pathways for enhancing methodological rigor and advancing applied knowledge in this field مدیریت منابع انسانی در بخش دولتی نقشی محوری در ارتقای اثربخشی سازمان‌های عمومی و تحقق حکمرانی خوب ایفا می‌کند. با وجود رشد کمّی پژوهش‌های این حوزه در ایران طی دهه اخیر، کیفیت روش‌شناختی آن‌ها کمتر به‌صورت نظام‌مند مورد ارزیابی قرار گرفته است. هدف این پژوهش، مرور انتقادی ادبیات روش‌شناختی مدیریت منابع انسانی در بخش دولتی با تمرکز بر ایران و شناسایی شکاف‌های اصلی آن است. مطالعه حاضر با رویکرد مرور نیمه‌سیستماتیک و بر اساس چارچوب PRISMA 2020 انجام شده است. از میان ۵۲۰ رکورد اولیه، ۱۲۸ منبع منتخب شامل ۷۵ مطالعه بین‌المللی و ۵۳ مطالعه فارسی/ایرانی، با استفاده از تحلیل توصیفی و انتقادی بررسی شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد پژوهش‌های موجود عمدتاً کمّی، مقطعی و مبتنی بر داده‌های خودگزارشی‌اند؛ کنترل سوگیری روش مشترک به‌ندرت گزارش شده و مطالعات طولی، چندسطحی و ادغام واقعی در پژوهش‌های آمیخته تقریباً غایب است. افزون بر این، کاربرد روش‌های نوظهور داده‌محور در ادبیات داخلی مشاهده نمی‌شود و در مقایسه با استانداردهای جهانی، شکاف روش‌شناختی معناداری وجود دارد. نتایج حاکی از آن است که این چالش‌ها ریشه در محدودیت‌های نهادی و آموزشی داشته و به تضعیف تولید دانش معتبر و سیاست‌گذاری مبتنی بر شواهد می‌انجامند. در این راستا، تقویت پژوهش‌های طولی و آمیخته، بهره‌گیری از داده‌های ثانویه و اصلاح آموزش‌های روش‌شناختی به‌عنوان مسیرهای کلیدی ارتقای استحکام روش‌شناختی و توسعه دانش کاربردی در این حوزه پیشنهاد می‌شود.