ارائه چارچوب جامع مدیریت منابع انسانی سبز با رویکرد فراترکیب

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، پژوهشکده سازندگی خاتم‌الانبیا (ص)، دانشگاه جامع امام حسین(ع)، تهران، ایران.

3 دکتری، گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.

10.22034/jhrs.2022.306471.1794

چکیده

زمینه و هدف: در عصر جدید، سازمان‌های دولتی و خصوصی آگاهی از مسائل زیست‏محیطی را امری مهم و لازم برای ادامه حیات خود می‌دانند. به همین دلیل، پژوهش حاضر با هدف ارائه چارچوب جامع مدیریت منابع انسانی سبز، به بررسی نظام‌مند مطالعات مدیریت منابع انسانی سبز پرداخته است.
روش‌شناسی: روش پژوهش از لحاظ هدف، بنیادی و از حیث گردآوری اطلاعات، ترکیبی ـ اسنادی است. پژوهشگران از طریق رویکرد فراترکیب و مرور نظام‌مند مطالعات منتشرشده در خصوص مدیریت منابع انسانی سبز از سال 1379(2000) تا 1398(2019)، به ارزیابی پایگاه‌های داده خارجی اسکپوس و تامسون روترز و پایگاه‌های داده داخلی مگ‏ایران و نورمگز پرداختند و 21 مقاله مرتبط را انتخاب و تحلیل کردند. شایان ذکر است که تعیین اهمیت و اولویت ابعاد استخراج‏شده با استفاده از روش آنتروپی شانون انجام شد.
یافته‌ها: در مجموع، پس از تحلیل محتوای مطالعات انتخاب‏شده، 100 کد، 27 مفهوم و 10 مقوله استخراج شد که مقوله‏ها عبارت‏اند از: طراحی و تجزیه‏وتحلیل شغل سبز، فرایند جذب سبز، جامعه‌پذیری سبز، ارزشیابی عملکرد سبز، مشوق‌ها و پاداش سبز، آموزش و توسعه سبز منابع انسانی، روابط و مشارکت سبز کارکنان، نظام پاسخ‏گوی سبز، ایمنی و سلامت کار سبز و انضباط سبز. بر اساس یافته‌های پژوهش، مفهوم پیوند پرداخت به عملکرد زیست‏محیطی، بیشترین ضریب اهمیت را دارد. در نهایت، پس از اجرای گام‌های پژوهش، چارچوب جامع مدیریت منابع انسانی سبز ارائه شد.
نتیجه‌گیری: چارچوب ارائه شده در این پژوهش می‌تواند مبنای مناسبی برای پیاده‌سازی مدیریت منابع انسانی سبز در سازمان‌ها باشد تا سازمان‌ها با آگاهی از پتانسیل‌ها، سیاست‌های آتی خود را هم‏راستا با محیط زیست سازمان و افزایش عملکرد سبز سازمانی تنظیم کنند. همچنین، انتظار می‌رود که اجرای چارچوب مدیریت منابع انسانی، بر سلامت و بهداشت جامعه اثرگذار باشد و در زمینه بهره‏وری کارا و مؤثر از منابع طبیعی با استفاده از شیوه‌ها و راهبردهای مدیریت منابع انسانی سبز کمک کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Presenting a Comprehensive Framework of Green HRM Using a Meta-Synthesis Approach

نویسندگان [English]

  • Keyvan Barzegar 1
  • Mehdi Adibi Fard 2
  • Alireza Tashakorian Jahromi 3
1 MSc., Department of Public Adminstration, Faculty of Management and Economics, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran.
2 PhD. Candidate, Department of IT., Khatam-al Anbiya Construction Headquarters Imam Hossein University, Tehran, Iran.
3 . PhD., Department of Human Resources Management, Faculty of Management and Economics, University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran.
چکیده [English]

Background & Purpose: In the new era, public and private organizations consider having environmental awareness as an important and necessary thing for their survival. Thus, the present study has systematically reviewed green human resource management studies to provide a comprehensive framework of green human resource management.
Methodology: This study is fundamental in terms of purpose and a combination-documentary in terms of data collection. Through a meta-synthesis approach and systematic review, researchers evaluated published studies on green human resource management from 2000 to 2019 at Scopus, Thomson Routers external databases, Meg Iran, and Noor Magz internal databases. They selected and analyzed 21 related articles. In order to determine the importance and priority of the extracted dimensions, Shannon entropy method was used.
Findings: Generally, after content analysis of the selected studies, 100 codes, 27 concepts, and 10 categories including design and analysis of green jobs, green recruitment process, green socialization, green performance appraisal, green incentives and rewards, green human resources training and development, green employee relationships and participation, green accountability system, green work safety and health, and green discipline were extracted.  According to the research findings, the concept of Link payment to environmental performance assessment had the highest coefficient of importance. Finally, after conducting the research steps, a comprehensive framework of green human resource management was provided.
Conclusion: The proposed framework can be a good basis for implementing green human resource management in organizations so that the organizations, by being aware of the potentials, can adjust their future policies in line with the organization's environment and increase organizational green performance. Additionally, it is expected that the implementation of the human resource management framework can affect the health of the community and contribute to the efficient and effective use of natural resources by using the methods and strategies of green human resource management.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Green HRM
  • Green organization
  • sustainable development
  • Meta-Synthesis Approach
احمدی، امید، کمالیان، امین رضا، یعقوبی، نورمحمد و قاسمی، محمد (1397). ارائه الگوی جامع تعیین و استقرار بهسازی عملکرد کارکنان در سازمان با رویکرد فراترکیب. فصلنامه پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، 10(4)، 79- 104.  
توکلی، عبدالله، هاشمی، علیرضا، ثابت، عباس و رازقی، سعید (۱۳۹۷). ارائه مدل ساختاری مدیریت منابع انسانی سبز بر مبنای سیستم‌های مدیریت منابع انسانی. فصلنامه پژوهش‌های مدیریت منابع انسانی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، 10(1)، 77-103.
سیدجوادین، سیدرضا، روشندل اربطانی، طاهر و نوبری، علیرضا (1395). مدیریت منابع انسانی سبز یک رویکرد سرمایه‌گذاری و توسعه پایدار. فصلنامه علمی پژوهشی دانش سرمایه‌گذاری، 5(20)، 297- 327.
سپهوند، رضا، ساعدی، عبدالله و مؤمنی مفرد، معصومه (۱۳۹۷). طراحی مدل مدیریت منابع انسانی سبز در سازمان‌های ورزشی با استفاده از رویکرد مدل‌سازی ساختاری تفسیری. نشریه مدیریت منابع انسانی در ورزش، 6(1)، 17- 34.
فرخی، مجتبی، نصر اصفهانی، علی و صفری، علی (1396). ارائه چهارچوب مدیریت منابع انسانی سبز در صنعت فولاد. فصلنامه پژوهش­های مدیریت منابع انسانی دانشگاه جامع امام حسین(ع)، 9 (4)، 153- 179.
فیاضی، مرجان (۱۳۹۴). آموزش سبز منابع انسانی در صنعت نفت. فصلنامه آموزش در علوم انتظامی، 3(3)، 13- 36.
فیاضی، مرجان، شهبازمرادی، سعید، افشار، زهرا و شهبازمرادی، محمدرضا (1394). بسترهای لازم برای اجرای مدیریت سبز منابع انسانی در صنعت نفت. فصلنامه مدیریت منابع انسانی در صنعت نفت. 6 (24)، 181- ۲۰۲.
قلاوندی، حسن (1396). ارائه الگویی برای به‌کارگیری مدیریت سبز در دانشگاه‌های دولتی ایران، رساله دکتری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی ارومیه.
محمدنژادشورکایی، مجتبی، سیدجوادین، سیدرضا، شاه‌حسینی، محمدعلی و حاج کریمی، عباسعلی (1395). ارائه چارچوبی برای مدیریت منابع انسانی سبز. مجله مدیریت دولتی، 8 (4)، 691- 710.  
یعقوبی، نورمحمد، دهقانی، مسعود و امیدوار، ملیحه (۱۳۹۷). استقرار مدیریت منابع انسانی سبز در اکوسیستم کارآفرینی. فصلنامه پژوهشهای مدیریت منابع سازمانی، 8 (4)، 131- 149.
 
Amrutha, V. N., & Geetha, S. N. (2019). A systematic review on green human resource management: Implications for social sustainability. Journal of Cleaner Production, (247), 1-65.‏
Arulrajah, A. A., Opatha, H. H. D. N. P., & Nawaratne, N. N. J. (2015). Green human resource management practices: A review. Sri Lankan Journal of Human Resource Management, 5(1),1-16.‏
Chams, N., & García-Blandón, J. (2019). On the importance of sustainable human resource management for the adoption of sustainable development goals. Resources, Conservation and Recycling, 141, 109-122.‏
Chaudhary, R. (2018). Can green human resource management attract young talent? An empirical analysis. In Evidence-based HRM: A global forum for empirical scholarship. Evidence-based HRM: A global forum forempirical scholarship, 3(6), 305-319.‏
Chaudhary, R. (2019). Green human resource management in Indian automobile industry. Journal of Global Responsibility, 10(2), 161-175.‏
Deshwal, D. P. (2015). Green HRM: An organizational strategy of greening people. International Journal of applied research, 1(13), 176-181.‏
Falagas, M. E., Pitsouni, E. I., Malietzis, G. A., & Pappas, G. (2008). Comparison of PubMed, Scopus, web of science, and Google scholar: strengths and weaknesses. The FASEB journal, 22(2), 338-342.‏
Fraj, E., Matute, J., & Melero, I. (2015). Environmental strategies and organizational competitiveness in the hotel industry: The role of learning and innovation as determinants of environmental success. Tourism Management, 46, 30-42.
Jabbour, C. J. C., & Santos, F. C. A. (2008). Relationships between human resource dimensions and environmental management in companies: proposal of a model. Journal of Cleaner Production, 16(1), 51-58.‏
Kainzbauer, A., & Rungruang, P. (2019). Science Mapping the Knowledge Base on Sustainable Human Resource Management, 1982–2019. Sustainability, 11(14), 1-22.‏
Kim, Y. J., Kim, W. G., Choi, H. M., & Phetvaroon, K. (2019). The effect of green human resource management on hotel employees’ eco-friendly behavior and environmental performance. International Journal of Hospitality Management, 76, 83-93.‏
Masri, H. A., & Jaaron, A. A. (2017). Assessing green human resources management practices in Palestinian manufacturing context: An empirical study. Journal of cleaner production, 143, 1-33.‏
Mongeon, P., & Paul-Hus, A. (2016). The journal coverage of Web of Science and Scopus: a comparative analysis. Scientometrics, 106(1), 213-228.‏
Qalavandi, H. (2017). Providing a model for applying green management in Iranian public universities, PhD thesis, Faculty of Literature and Humanities, Urmia. (in Persian)
Ragas, S. F. P., Tantay, F. M. A., Chua, L. J. C., & Sunio, C. M. C. (2017). Green lifestyle moderates GHRM’s impact on job performance. International Journal of Productivity and Performance Management, 7 (66), 857-872.
Ramasamy, A. (2017). A study on implications of implementing green HRM in the corporate bodies with special reference to developing nations, International Journal of Business and Management, 9 (12), 117-129.‏
Ren, S., Tang, G., & Jackson, S. E. (2018). Green human resource management research in emergence: A review and future directions. Asia Pacific Journal of Management, 35(3), 769-803.‏
Roscoe, S., Subramanian, N., Jabbour, C. J., & Chong, T. (2019). Green human resource management and the enablers of green organisational culture: Enhancing a firm's environmental performance for sustainable development. Business Strategy and the Environment, 28(5), 737-749.‏
Sandelowski, M. and Barros, J. (2007). Handbook for Synthesizing Qualitative Research. Springer publishing company Inc.
Shrivastava, P., & Guimarães-Costa, N. (2017). Achieving environmental sustainability: The case for multi-layered collaboration across disciplines and players. Technological Forecasting and Social Change, 116, 340-346.‏
Siyambalapitiya, J., Zhang, X., & Liu, X. (2018). Green human resource management: A proposed model in the context of Sri Lanka’s tourism industry. Journal of Cleaner Production, 201, 542-572.‏
Tang, G., Chen, Y., Jiang, Y., Paille, P., & Jia, J. (2018). Green human resource management practices: scale development and validity. Asia Pacific Journal of Human Resources, 56(1), 31-55.‏
Tariq, S., Jan, F. A., & Ahmad, M. S. (2016). Green employee empowerment: a systematic literature review on state-of-art in green human resource management. Quality & Quantity, 50(1), 237-269.‏
Wikhamn, W. (2019). Innovation, sustainable HRM and customer satisfaction. International Journal of Hospitality Management, 76, 102-110.‏
Yong, J., Yusliza, M. and Fawehinmi, O. (2019). Green human resource management: A systematic literature review from 2007 to 2019. Benchmarking: An International Journal, 27(7), 2005-2027. https://doi.org/10.1108/BIJ-12-2018-0438
Yu, W., Chavez, R., Feng, M., Wong, C. Y., & Fynes, B. (2020). Green human resource management and environmental cooperation: An ability-motivation-opportunity and contingency perspective. International Journal of Production Economics, 219, 224-235.‏
Yusliza, M. Y., Othman, N. Z., & Jabbour, C. J. C. (2017). Deciphering the implementation of green human resource management in an emerging economy. Journal of Management Development, 36(10), 1230-1246.
Zimmer, L. (2006). Qualitative meta−synthesis: a question of dialoguing with text. Journal of Advanced Nursing, 53(3), 311-318.
دوره 12، شماره 1
اردیبهشت 1401
صفحه 48-76
  • تاریخ دریافت: 02 مهر 1400
  • تاریخ بازنگری: 15 بهمن 1400
  • تاریخ پذیرش: 28 اردیبهشت 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 28 اردیبهشت 1401