هدف این تحقیق بررسی تطبیقی کارمندیابی الکترونیک در ایران و ترکیه است و وبسایت 100 سازمان نمونه ایرانی با وبسایت 100 سازمان نمونه ترکیه­ای مقایسه می­شوند. در نگاهی دیگر، وبسایت­های این سازمان­ها مورد تحلیل­محتوا قرار گرفته­اند. این مقایسه براساس چند مقوله مانند (آگهی، پرکردن فرم، سیاست و اقدامات، چشم­انداز و موارد دیگر) صورت گرفته است. نتایج این موضوع را آشکار می­سازد که ترکیه بیش­تر از ایران در زمینه کارمندیابی الکترونیک فعالیت دارد و تعداد بیش­تری از سازمان­های آن در وبسایت خود بخشی را تحت عنوان مدیریت منابع انسانی که شامل پر کردن فرم برای استخدام است را دارا می­باشند. نتایج بیان­گر این موضوع است که 64% سازمان­های ایرانی دارای بخشی از کارمندیابی الکترونیک (از طیفی از کم تا زیاد) بودند و در مقابل 67% سازمان­های ترکیه­ای دارای بخشی از کارمندیابی الکترونیک (در طیفی از کم تا زیاد) بودند. این نکته قابل درک است که 36% سازمان­های ایرانی و33% سازمان­های ترکیه­ای دارای هیچ بخشی از کارمندیابی الکترونیک نبودند. البته این آمار مربوط به وبسایت خود سازمان است.