در دهه‌های اخیر، تلاطم و تغییرات پیچیده محیطی، سازمان‌های نظامی را ملزم به تمرکز بر مفهوم دوسوتوانی سازمانی در قالب مفهومی گسترده‌تر از حوزه کسب‌وکار نموده است. موضوعی که در نهادینه‌سازی و گسترش آن منابع انسانی منعطف نقش اساسی ایفا می‌کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر انعطاف‌پذیری منابع انسانی بر دوسوتوانی سازمانی در یگان‌های نظامی انجام‌شده است. این تحقیق از حیث هدف، یک تحقیق کاربردی و از جهت روش تحلیل داده‌ها از نوع همبستگی و مبتنی بر مدل‌سازی معادلات ساختاری است. جامعه آماری دربرگیرنده کلیه فرماندهان، مدیران ارشد دو یگان نظامی منتخب به تعداد 63 نفر است. پس از متناسب‌سازی پرسشنامه‌های انعطاف‌پذیری منابع انسانی رایت و اسنل و دوسوتوانی سازمانی جانسن بر اساس مأموریت‌ها و اهداف جامعه آماری و نیز نظریات خبرگان دانشگاهی و کارشناسان حوزه دفاعی از آن‌ها جهت جمع‌آوری داده‌ها استفاده گردید. روایی پرسشنامه‌ها بر اساس نظرات خبرگان و اساتید دانشگاهی (روایی صوری) و پایایی آن‌ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که انعطاف‌پذیری منابع انسانی بر دوسوتوانی سازمانی تأثیر مثبت و معناداری دارد.