مطالعه تطبیقی عوامل مؤثر بر بهره‌وری منابع انسانی در سازمان‌های علمی و فناورانه کشورهای منتخب و ارزیابی مؤلفه‌ها در جهاد دانشگاهی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مربی گروه مدیریت توسعه پژوهشکده توسعه و برنامه ریزی جهاد دانشگاهی، تبریز، ایران

2 استادیار گروه مدیریت توسعه پژوهشکده توسعه و برنامه ریزی جهاد دانشگاهی، تبریز، ایران

3 کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، پژوهشکده توسعه و برنامه ریزی جهاد دانشگاهی، تبریز، ایران

10.22034/jhrs.2019.90021

چکیده

زمینه و هدف: بهره‌وری منابع انسانی به عنوان مهم‌ترین سرمایه سازمان می‌تواند ارتقای بهره‌وری و تعالی سازمانی را تسریع کند. هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر بهره‌وری منابع انسانی در سازمان‌های علمی و فناورانه کشورهای منتخب (آلمان، انگلستان، ترکیه، تایوان و کره جنوبی) و ارزیابی عوامل شناسایی‌شده در جهاد دانشگاهی است.
روش‌شناسی: ابتدا با استفاده از رویکرد مطالعات تطبیقی و بهره‌گیری از تجربیات سازمان‌های علمی و فناورانه کشورهای منتخب به شناسایی و ارزیابی مهم‌ترین مؤلفه‌های سازنده بر بهره‌وری منابع انسانی پرداخته و سپس برای بررسی روابط بین هر یک از مؤلفه‌های شناسایی‌شده از تکنیک معادلات ساختاری استفاده شده است. جامعه آماری تحقیق مدیران و معاونان دارای تجربه در جهاد دانشگاهی بوده که به روش نمونه‌گیری هدفمند، 57 نفر از آنان انتخاب و از نظرات آنان استفاده شده است. تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی - پیمایشی است.
یافته‌ها: مؤلفه‌های حمایت سازمانی، آموزش و یادگیری، فرهنگ سازمانی، رضایت شغلی، انگیزه کارکنان، ساختار سازمانی، رهبری و مدیریت کارا و اثربخش، رقابت‌پذیری و خلاقیت و نوآوری به ترتیب از اهمیت و تأثیرگذاری بالایی در بهره‌وری منابع انسانی در سازمان‌های علمی و فناورانه برخوردار هستند.
نتیجه‌گیری: مدیران سازمان‌های علمی و فناورانه می‌توانند با بهبود، اصلاح و تغییر این عوامل بر بهره‌وری سازمان خود بیفزایند و متناسب با نیازهای خود در ایفای مأموریت خطیر خود، اهداف سازمانی خود را به گونه‌ای مطلوب محقق سازند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparative Study of Factors Affecting Human Resources Productivity in Scientific and Technological Organizations of Selected Countries and Component Evaluation in Academic Center for Education, Culture and Research

چکیده [English]

Background and Objective: Considered the most important organizational capital, human resources productivity can improve organizational productivity and excellence. This study aimed to identify the factors affecting human resources productivity in scientific and technological organizations of the selected countries (Germany, England, Turkey, Taiwan, and South Korea) and evaluate the identified components in the Academic Center for Education, Culture and Research of Iran.
Methodology: A comparative research approach was first used along with the experiences of scientific and technological organizations of the selected countries to identify and evaluate the most important constituent components of human resources productivity. The structural equation modeling (SEM) technique was then employed to analyze the relationships between the identified components. The statistical population included the experienced managers and deputies of the Academic Center for Education, Culture and Research of Iran, 57 of whom were selected and surveyed through the purposive sampling method in this applied-descriptive survey.
Findings: Organizational support, education, organizational culture, job satisfaction, employee motivation, organizational structure, efficient and effective leadership and management, competitiveness, creativity, and innovation were identified as important and effective components of human resources productivity in scientific and technological organizations.
Conclusion: Managers of scientific and technological organizations can enhance organizational productivity by improving, modifying, and change the abovementioned factors. They can also achieve their organizational goals properly to meet their needs and accomplish their important missions.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Human resources productivity
  • scientific and technological organizations
  • comparative study
  • Academic Center for Education
  • Culture and Research
انصاری، رضا و کزازی، ابوالفضل (1391)، طراحی الگوی عوامل درون‌سازمانی مؤثر بر موفقیت سازمان‌های پژوهش و فناوری در ایران (مطالعه موردی: جهاد دانشگاهی)، فصلنامه علوم مدیریت ایران، سال 6، شماره 23، صص 1-26.

انصاری، رضا و سلطان‌زاده، جواد (1392)، مطالعه تطبیقی سازمان‌های پژوهش و فناوری منتخب و درس‌هایی برای ایران، راهبرد فرهنگ، شماره 21، صص 205-173.

آقایی، رضا، آقایی، میلاد و آقایی، اصغر (1394)، بررسی عوامل مؤثر بر بهره‌وری منابع انسانی با استفاده از مدل BSC، فصل‌نامه مدیریت منابع انسانی، سال هفتم، شماره 4، صص 15-28.

بهادری، محمدکریم، تیمورزاده، احسان و ماستری فراهانی، حسین (1392)، مؤلفه‌های تأثیرگذار بر افزایش بهره‌وری منابع انسانی در یک سازمان بهداشت و درمان نظامی، طب نظامی، دوره 15، شماره 1، صص 75-86.

تقی‌زاده، هوشنگ، ابراهیمی، رحیم و شکری، عبدالحسین (1393)، مقایسه و اولویت‌بندی بهره‌وری منابع انسانی حوزه‌های دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز با استفاده از تکنیک ویکور، مدیریت بهره‌وری، سال هشتم، شماره 31، صص 75-100.

سوزنچی کاشانی، ابراهیم و بابایی، علی (1395)، بررسی تطبیقی سازمان‌های مدیریت پژوهش و فناوری، مطالعه موردی چند کشور در بستر نظام ملی نوآوری با رویکرد محدود، موسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاعی، چاپ اول، تهران.

صیادی، سعید، چمنی فرد، راحله و امین، نیک پور (1394)، نقش میانجی رضایت شغلی کارکنان در رابطه بین سرمایه‌های فکری و بهره‌وری منابع انسانی (موردمطالعه: بانک تجارت، منطقه شمال غرب، شهر تهران)، مدیریت بهره‌وری ، سال نهم، شماره 34، صص27 – 44.

فاتحی، زمانعلی (1390)، جهاداقتصادیوافزایش بهره‌وری، اداره تحقیقات و کنترل ریسک، بانک سپه، تهران، صص 1-32.

فروزانفر، منا و ابراهیم‌زاده سپاسگزار، صمد محمد (1396)، بررسی عوامل سازمانی مؤثر بر ارتقای بهره‌وری کارمندان در سازمان‌های پزوژه محور صنعت ساخت، مجله مدیریت توسعه و تحول، دوره 30، صص 61-69.

میرزائی، مهدی (1396)، بررسی عوامل مؤثر بر ارتقای بهره‌وری منابع انسانی با تأکید بر مدیریت دانش (مطالعه موردی کارمندان شهرداری منطقه 4)، سومین همایش ملی و بین‌المللی مدیریت و حسابداری ایران، صص 1-10.

ویسی، غلامرضا و سفیدرو، صفر (1393)، آموزش و ارتقای بهره‌وری درمراکز پژوهشی علوم انسانی، نشریه مطالعات آموزشی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارتش، سال 2، شماره اول، صص 11-17.

Arulrajah, A.A. (2017), Productivity and Quality Management through Human Resource Management: A Systematic Review, International Review of Management and Business Research, Vol. 6, Issue, 2, Pp. 419-428.

Aithal, S. and Kumar, S. (2016), Theory A for Optimizing Human Productivity, IRA-International Journal of Management & Social Sciences, Vol. 4, Issue. 3, 526-535.

Ahmad, N., Othman, S.N. and Mad Lazim, H. (2014), A Review of Technological Capability and Performance Relationship in Manufacturing Companies, International Symposium on Technology Management and Emerging Technologies, 192-198.

Arshad, M. N., & Ab Malik, Z. (2015), Quality of human capital and labor productivity: a case of Malaysia, International Journal of Economics, Management and Accounting, 23(1), 37-55.

Annabi, N. (2017), Investments in education: what are the productivity gains, Journal of Policy Modeling, 39, 499-518.

Dukec, D. and Miroslav, S. (2017), the Effect of Human Capital on Labour Productivity: A Case Study of Hilding Anders Ltd, Education For Entrepreneurship, Vol. 7, No.1, pp. 9-19.

Ekienabor, E.E. (2016), Impact of Job Stress on Employees' Productivity and Commitment, International Journal for Research in Business, Management and Accounting, 2(5), 124-135.

Geyik, E.U., Yetkin Aker, D., Arun, K. & Günaydın, D. (2016), Porter’s Theory, Innovation and Local Productivity: A Meta-Analysis For Turkey, Scientific Cooperations 2nd International Conference On Social Sciences, Istanbul-turkey, pp. 112-121.

Haghighatian, M. and Ezati, Y. (2015), An investigation into Effective Factors on Human resources productivity (Case Study: Region 11, Islamic Azad University, Iran), Social and Behavioral Sciences, no. 205, pp. 601-607.

Korkmaz, S. and Korkmaz, O. (2017), The Relationship between Labor Productivity and Economic Growth in OECD Countries, International Journal of Economics and Finance, 9(5), 71-76.

Menon, S.A. (2015), HRM in Higher Education: The Need of the Hour, IOSR Journal of Research & Method in Education, vol. 5, no. 6, pp. 12-14.

Mirafshar, B., Babaei, M. R., Rostamy Roochi, E., Rashidi, A. and Pourahad, V. (2017), Effective indicators in human capital productivity of urban management organization, International Journal of Human Capital Urban Manage, 2(2), 139-146.

Park, H. W., & Leydesdorff, L. (2010). Longitudinal trends in networks of university–industry–government relations in South Korea: The role of programmatic incentives. Research policy, 39(5), 640-649.‌

Sakhrekar, S., & Deshmukh, R. (2014), Impact of Organizational Culture on Employees: Concise Study of Literature, International Journal of Organizational Behaviour & Management Perspectives, 3(4), pp. 124-129.

Shaker Ardakani, M., Abzari, M., Shaemi, A., & Fathi, S. (2016). Diversity management and human resources productivity: Mediating effects of perceived organizational attractiveness, organizational justice and social identity in Isfahan’s steel industry. Iranian Journal of Management Studies, 9(2), 407-432.