بررسی تأثیر جامعه‌پذیری سازمانی بر رفتار شهروند سازمانی با در نظر گرفتن نقش میانجی تناسب فرد ـ محیط (مورد مطالعه: کارکنان شرکت مخابرات شهید بهشتی اصفهان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

2 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، موسسه آموزش عالی امین، اصفهان، ایران.

10.22034/jhrs.2019.95940

چکیده

زمینه و هدف: جامعه‌پذیری سازمانی می‌تواند شناخت دوجانبه فرد و سازمان را بهبود بخشد و به ارتقای عملکرد و رفتارهای سازنده افراد در سازمان یاری رساند. هدف این پژوهش بررسی تأثیر بین جامعه‌پذیری سازمانی و رفتار شهروندی سازمانی با در نظر گرفتن نقش میانجی تناسب فرد-محیط است.
روش‌شناسی: این پژوهش کاربردی و توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش را کارکنان شرکت مخابرات استان اصفهان به تعداد 180 نفر تشکیل می‌دهند که 118 نفر از آن‌ها به عنوان نمونه آماری به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شده‌اند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های محقق ساخته و از مدل معادلات ساختاری و با بهره‌گیری از نرم افزار اس پی اس اس و اسمارت پی ال اس برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها و آزمون فرضیه‌ها استفاده شد.
یافته‌ها: جامعه‌پذیری بر رفتار شهروندی سازمانی به‌صورت مستقیم تأثیرگذار است و جامعه‌پذیری بر تناسب فرد ـ محیط و همچنین تناسب فرد-محیط بر رفتار شهروندی سازمانی به‌طور مستقیم تأثیرگذار است و جامعه‌پذیری با رفتار شهروندی سازمانی با در نظر گرفتن نقش میانجی‌گری تناسب فرد و محیط تأثیرگذار است.
نتیجه‌گیری: مدیران منابع انسانی می‌توانند با اجرای مؤثر برنامه‌های جامعه‌پذیری میزان تناسب فرد و سازمان را توسعه دهند و آمادگی افراد را برای انجام رفتارهای شهروندی سازمانی ارتقا دهند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analyzing Effect of Organizational Sociability on Organizational Citizen Behavior with the Mediating Role of Individual-Environment Proportion

چکیده [English]

Background and Objective: Organizational sociability can improve the bilateral cognition of individuals and organizations and help improve the constructive performance and behavior of individuals in organizations. This study aims to analyze the relationship between organizational sociability and organizational citizen behavior by considering the mediation role of the individual-environment proportion.
Methodology: This is an applied descriptive-correlational study, in which the statistical population 180 employees working at the Telecommunication Company of Isfahan Province. The simple random sampling method was employed to select 118 employees as the statistical sample. A researcher-made questionnaire was then used for data collection, whereas the structural equation modeling (SEM) technique was utilized for data analysis and hypothesis testing in SPSS and SmartPLS.
Conclusion: Human resources management can improve the individual-environment proportion and prepare individuals for organizational citizen behavior through the effective implementation of sociability plans.

کلیدواژه‌ها [English]

  • organizational sociability
  • Organizational Behavior
  • organizational individual-environment proportion
شیخ اسماعیلی، سامان؛ حزباوی، سنا؛ صفری، حجت.(۱۳۹۳). اثرات جامعه‌پذیری سازمانی بر رفتار شهروندی سازمانی، اولین کنفرانس بین المللی ابزار و تکنیکهای مدیریت، تهران، موسسه اطلاع رسانی نارکیش.
شریعتمداری، مهدی. عابدی، زهره. ندیمی، اکرم. (1397). نقش میانجی تعهد سازمانی در تأثیر رضایت شغلی بر رفتار شهروندی سازمانی دبیران. مطالعات منابع انسانی, (28)8، 18-1.
عباسی, عباس؛ ابزری، مهدی؛ انصاری، محمداسماعیل .(1387). بررسی تأثیر تناسب فرد - سازمان‌بر رفتار شهروندی سازمانی مطالعه موردی: اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان، اولین کنفرانس ملی مدیریت رفتار شهروندی سازمانی، تهران، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران.
طوطیان اصفهانی, صدیقه, حسینی, زینب السادات. (1396). ارتقای رفتار شهروند سازمانی از طریق هوش معنوی (مورد مطالعه: کارکنان حراستی ستاد وزارت علوم، تحقیقات و فناوری. مطالعات منابع انسانی، (26)7, 62-51.
ملکی آوارسین, صادق؛ حمید پور، سلیم. (1392). بررسی رابطه بین جامعه‌پذیری سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی دبیران آموزش و پرورش منطقه بناب، کنفرانس بین المللی مدیریت، چالش‌ها و راهکارها، شیراز.
نادی، محمدعلی؛ ابراهیم‌زاده، رضا؛ مشایخی، زهره. (1392). الگوی ساختاری رابطه بین جامعه‌پذیری سازمانی و هویت سازمانی با رفتار شهروندی سازمانی در بین کارکنان ستادی آموزش و پرورش شهر اصفهان، نوآوری‌های مدیریت آموزشی. (4)8، 37-50.
Bocchino, C. C, Hartman, B. W., & Foley, P. F. (2003). The relationship between person-organization congruence, perceived violations of the psychological contract, and occupational stress symptoms. Consulting Psychology Journal, 55, 203-214.
Bodoh M. N., (2012). Mastery of Socialization Content and Citizenship Behavior Associated With Organization and Newcomer Commitment: A Correlational Analysis. PhD Thesis.NorthcentralUniversity Graduate Faculty of the School of Business and Technology Management.
Burton, C. H.) 2003(. An Empirical Investigation of the Interrelationships of Organizational Culture, Managerial Values, and Organizational Citizenship Behaviors. PhD Dissertation. George Washington University. Washington, D.C, U.S.
Cable D.M., & DeRue D.S. (2002). The convergent and discriminant validity of subjective fit perceptions. Journal of Applied Psychology, 87 (5), 875-884.
Cable, D.M., & Parsons C.K. (2001). Socialization tactics and person-organization fit. Personnel Psychology, 54, 1-23.
Chao, G. T., O'Leary-Kelly, A. M., Wolfe, S., Klein, H. J., & Gardner, P. D. (1994). Organizational socialization: Its content and consequences. Journal of Applied Psychology, 779(5), 730-743.
Chuang, A., Shuwei Hsu, R.,  Wang, An-Ch.,  Judge, T.A. (2015). Does West “Fit” with East? In Search of a Chinese Model of Person–Environment Fit. Academic of Management Journal. 58 (2), 480-510.
Cooper-Thomas, H.D., Vianen, A.V., Anderson, N. (2004). Changes in person organization fit: The impact of socialization tactics on perceived and actual PO fit. European Journal of Work and Organizational Psychology, 13 (I), 52-78.
Cooper, H. D., & Anderson, N. (2006). Organizational socialization. Journal of Managerial Psychology. 5, 492-516.
Duffy, RD.,  Autin, KL. Bott, EM. (2015). Work Volition and Job Satisfaction: Examining the Role of Work Meaning and Person–Environment Fit. The Career Development, 63(2), 126–140.
Edwards, J.A., Billsberry, Jon. (2010).Testing a Multidimensional Theory of Person-Environment Fit, Journal of Managerial Issues, 22(4), 476-493.
Hoffman, B. J., & Woehr, D. J. A. (2006). Quantitative review of the relationship between person–organization fit and behavioral outcomes. Journal of Vocational Behavior, 68(3), 389–399.
Hatmaker, D.M. (2015). Bringing Networks In: A model of organizational socialization in the public sector. Public Management Review. 17(8), 1146-1164.
Kristof-Brown, A.L., Zimmerman, R.D., & Johnson, E.C. (2005). Consequences of individuals' fit at work: A meta-analysis of person-job, personorganization, person-group, and person-supervisor fit. Personnel Psychology, 58, 281-342.
Morley, J.M. (2007). Person-Organization Fit. Journal of Managerial Psychology, 22, 109-117.
Motowidlo, S. J. (2000). Some basic issues related to contextual performance and organizational citizenship behavior in human resource management. Human Resource Management, 10,115-126.
Murphy, K., Athanasou, M., King, L (2002), Job Satisfaction and organizational citizenship behaviour, Journal of Management psychology, 17(4), 287 – 297.
Organ, D. W. (1988). Organizational citizenship behavior: The good Soldier syndrome. Lexington, MA: Lexington Books.
Organ, D. W., Smith, C. A., & Near, J. P. (1983). Organizational Citizenship Behavior: Its nature and antecedents. Journal of Applied Psychology, 68(A), 653-663.
Ozdemir, Y., & Ergun, S. (2015). The relationship between organizational socialization and organizational citizenship behavior. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 207, 432-443.
Podsakoff, P. M., MacKenzie, S. B., Paine, J., & Bachrach, D. G. (2000). Organizational citizenship behaviors: A critical review of the theoretical and empirical literature and suggestions for future research. Journal of Management, 26(3), 513-563.
Reising D. L. (2002). Early socialization of new critical care nurses. American Journal of Critical Care. 11(1), 19-26.
Sekiguchi, T. (2004). Person-Organization fit and person-job fit in employee selection: A review of the literature. Osaka Keidai Ronshu, 54 (6), 179-196.
Shortridge, T. (2008). Proximal and longitudinal outcomes of person - environment fit: a positive psychological approach. PhD Thesis. Clemson University. Clemson, South Carolina.
Sluss D. M., Thompson B. S. (2012). Socializing the newcomer: The role of leader–member exchange. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 119, 114–125.
Song, Z., Chon, K., Ding, G., GU, C. (2015). Impact of organizational socialization tactics on newcomer job satisfaction and engagement: Core self-evaluations as moderators. International Journal of Hospitality Management. 46, 180-189.
Taormina, R.J. (2004). Convergent validation of two measures of organizational socialization. International Journal of Human ResoUrce Management, 15 (I), 76-94.
Taormina, R. J. (2009). Organizational socialization: the missing link between employee needs and organizational culture. Journal of Managerial Psychology. 24(7), 650-76.
Van Maanen, J. and Schein, E. (1979). Towards a theory of organizational socialization in Staw, Research in Organizational Behavior, 1: 209-64.
Vogel, R.M., and Feldman, D.C. (2009). Integrating the levels of person-environment fit: The rolesof vocational fit and group fit, Journal of Vocational Behavior.75(1), 68-81.
Wachtfogel, M. (2009). Organizational Socialization, Person–Environment Fit and Commitment of Recent College Graduates. PhD Thesis. New York University Steinhardt School of Culture, Education, and Human Development
Woo, Ha-Y. (2006). Identification and Validation of New Employees’ Organizational Socialization Dimensions within a Large Bank in Korea. PhD Thesis. University of Minnesota.
Yen, W-Sh (2012). Person-Environment Fit: Work-related attitudes and behavioral outcomes in continuing care retirement communities. PhD Dissertation.Kansas State University. Kansas, USA.